Jeśli znasz imię i nazwisko osoby towarzyszącej, wpisz je na zaproszeniu. Formuła „z osobą towarzyszącą” jest właściwa przede wszystkim wtedy, gdy nie znasz danych partnera lub partnerki gościa. Personalizacja pokazuje szacunek i pomaga uniknąć niezręcznego, bezosobowego zapisu.
Jak zapisać osobę towarzyszącą?
Na kopercie i w treści zaproszenia umieść imiona oraz nazwiska obu osób, jeśli wiesz, kto przyjdzie z zaproszonym gościem. Przykładowo: „Annę Kowalską i Piotra Nowaka” albo „Katarzynę Iksińską wraz z Adamem Zetkowskim”.
Gdy nie znasz partnera lub partnerki, możesz zastosować formułę „z osobą towarzyszącą”. Nie dopisuj wtedy przypadkowego nazwiska ani nie zostawiaj wątpliwości, czy zaproszenie obejmuje dodatkową osobę.
Wzory zapisu w zależności od sytuacji
| Sytuacja | Rekomendowany zapis |
|---|---|
| Znamy imię i nazwisko partnera lub partnerki | „Annę Kowalską i Piotra Nowaka” |
| Nie znamy osoby towarzyszącej | „Jana Nowaka z osobą towarzyszącą” |
| Małżeństwo ze wspólnym nazwiskiem | „Annę i Krzysztofa Nowaków” |
| Małżeństwo z różnymi nazwiskami | „Annę Kowalską i Krzysztofa Nowaka” |
| Para nieformalna | „Annę Niezabudkę i Krzysztofa Nowaka” |
Panowie czy panie – jaka kolejność osób?
W zapisie stosuje się zasadę „panie przodem”. Imię i nazwisko kobiety wpisuje się przed imieniem i nazwiskiem mężczyzny, niezależnie od tego, z kim para młoda zna się bliżej. Dotyczy to zarówno małżeństw, jak i par nieformalnych.
Przed wypisaniem zaproszeń sprawdź kilka podstawowych zasad:
- Kobieta jest wymieniana jako pierwsza – na przykład „Annę Kowalską i Piotra Nowaka”.
- Jeśli znasz dane partnera lub partnerki, wpisz imię i nazwisko zamiast ogólnej formuły „z osobą towarzyszącą”.
- Nazwiska odmieniaj zgodnie z zasadami języka polskiego, na przykład „Katarzynę Kowalską”, „Piotra Nowaka” i „Annę oraz Piotra Nowaków”.
- Nazwiska zakończone spółgłoską, takie jak „Nowak” w odniesieniu do kobiety, zwykle pozostają nieodmienione, dlatego poprawny zapis to „Annę Nowak”.
- Przy nazwiskach obcych lub nietypowych sprawdź poprawną odmianę, aby zachować jednolity i elegancki zapis.
Wątpliwości często dotyczą końcówek nazwisk. Nazwiska żeńskie zakończone na „-a”, takie jak „Kowalska” czy „Dratwa”, odmieniają się. Podobnie zapisujemy „Annę Kowalską” i „Annę Dratwę”. Nazwisko kobiety zakończone spółgłoską, na przykład „Nowak”, pozostaje zwykle w tej samej formie.
W przypadku mężczyzn odmieniamy między innymi nazwiska zakończone spółgłoską, dlatego piszemy „Piotra Nowaka”. Przy wspólnym nazwisku małżeństwa używamy liczby mnogiej, na przykład „Annę i Piotra Nowaków”.
Jak uwzględnić dzieci i winietki?
Jeżeli zaproszenie obejmuje także dzieci, możesz wymienić je z imienia i nazwiska albo zastosować dopisek „z dziećmi”. Pierwsza forma jest bardziej osobista, druga sprawdza się wtedy, gdy rodzina ma więcej dzieci lub na zaproszeniu brakuje miejsca.
Przykładowy zapis dla rodziny o wspólnym nazwisku to „Annę i Michała Kowalskich z dziećmi”. Możesz też wymienić wszystkich: „Annę, Michała, Zuzannę i Jacka Kowalskich”. Gdy rodzice mają różne nazwiska, zadbaj o jasne przypisanie nazwisk, na przykład „Annę Bąk, Michała Kowalskiego i Jacka Kowalskiego”.
Winietki powinny być spójne z zaproszeniami. Jeśli znasz dane osoby towarzyszącej, umieść na winietce jej imię i nazwisko. Gdy gość dopiero wybierze partnera lub partnerkę, możesz użyć zapisu „Osoba towarzysząca” i uzupełnić go później, jeśli forma winietek na to pozwala.
Co sprawdzić przed wysłaniem zaproszeń?
Przed zamówieniem lub wypisaniem całego nakładu przejdź przez te kroki:
- Sprawdź, czy każda osoba towarzysząca została zapisana imiennie, gdy znasz jej dane.
- Zweryfikuj kolejność osób i zastosuj zasadę „panie przodem”.
- Odśwież odmianę nazwisk oraz sprawdź nietypowe nazwiska osobno.
- Porównaj zapisy na zaproszeniach z listą gości i winietkami.
- Przeczytaj próbny egzemplarz, aby wychwycić literówki przed drukiem.
Nie trzeba dążyć do sztywnej formy za wszelką cenę. Najważniejsze, aby zaproszenie było czytelne, obejmowało właściwe osoby i nie pozostawiało wątpliwości, kto jest zaproszony. Personalizacja, poprawna odmiana nazwisk i spójność między zaproszeniem a winietką w zupełności wystarczą, by zachować dobry savoir-vivre.
